سرباز امـام سید مجتبــی

ی روزی میرسه که انسان به خوبی درک میکنه که تو این دنیا هیچی نداشته
حتی این دست و پا و حتی پلک چشمش مال اون نبوده

آره به وقت مرگ که برسه
حتی بهت اجازه نمیدن پلک هاتو ببندی
خیلیها وقت مرگ با چشم باز میمیرن
یعنی حتی فرصت نکردن پلکاشونو ببندن
خدا میدونه که چه حرفها میخواستن بزنن
اما اجازه داده نشده

ی وقت غرور نگیره ما رو
این دنیا فقط اجازه داریم تا ی وقتی با این بدن کار کنیم همین،
ی اجازه ی کوتاه مدت
ی اجازه ی موقت

ما مالک اعضای بدنمون هم نیستیم

أَمَّن يَمْلِكُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ (یونس 31)
یا چه کسی صاحب شنوایی و بینایی ماست

قُل لَّا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعًا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ (اعراف188)
بگو من هیچ مالکیتی به خودم چه به نفع چه به ضرر ندارم مگه خدا اجازه بده

┈┈••••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈